Kolonia bezpieczeństwa żółwi kantońskich (Mauremys nigricans) została utworzona przez naukowców z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, w Pracowni Rybactwa Śródlądowego i Akwakultury (Katedra Zoologii) na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach. Naukowcy chcą uratować żółwie – jeden z gatunków najbardziej zagrożonych wyginięciem.

Żółwie kantońskie (Mauremys nigricans) zostały uznane przez Grupę Specjalistyczną ds. żółwi prowadzoną w ramach Międzynarodowej Unii Na Rzecz Ochrony Przyrody za jeden z najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków żółwi na świecie, który prawdopodobnie wymarł w naturze. Kiedy w niej występował był endemitem dla terytorium Chin, zasiedlał górskie strumienie na wysokości od 300 do 700 metrów nad poziomem morza. Od lat 60-tych XX wieku nie odnotowano jego dzikich populacji, a niemalże cała wiedza o biologii gatunku jest oparta na obserwacjach w niewoli.

Żółwie kantońskie – charakterystyka

Żółw kantoński dorasta do 28 cm długości pancerza, może przekroczyć masę ciała półtora kilograma. Żywi się niewielkimi bezkręgowcami i kręgowcami wodnymi. Dojrzewa płciowo w wieku od pięciu do siedmiu lat, przy długości pancerza ok. 13 cm.

Charakterystyczne czerwone szyje od których pochodzi druga nazwa gatunku – żółw czerwonoszyi – występują u osobników dojrzałych płciowo, natomiast młode cechuje jaskrawe, chroniące przed drapieżnikami ubarwienie plastronu – brzusznej części pancerza.

Co doprowadziło do drastycznego spadku populacji żółwi kantońskich?

W XX wieku presja człowieka, między innymi degradacja środowiska naturalnego i odłowy na cele rynku konsumpcyjnego i zoologicznego doprowadziły do drastycznego spadku populacji tego gatunku.

Obecnie jest on utrzymywany przez ogrody zoologiczne i prywatnych hodowców. W Polsce poza Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu niewielką grupę posiada jedynie Ogród Zoologiczny we Wrocławiu.

Hodowla żółwi kantońskich

Programy hodowlane żółwia kantońskiego prowadzi obecnie szereg jednostek w Europie. Dzięki staraniom dr inż. Mateusza Rawskiego dołączył do nich Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu. W tej chwili zwierzęta nie przekraczają 5,5 cm długości pancerza i 25 gramów masy ciała. Żółwie odbyły aklimatyzację i kwarantannę. Według informacji podanych przez Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu – wykazują się dobrym zdrowiem i chętnie pobierają pokarm.

W pierwszej fazie tworzenia poznańskiej grupy hodowlanej pozyskano 5 młodych osobników wyklutych w 2025 roku z ośrodka hodowlanego we Włoszech. Aktualnie trwają rozmowy z kolejnym ośrodkiem zlokalizowanym w Austrii nad otrzymaniem grupy niespokrewnionych zwierząt w ramach prowadzonego tam programu hodowlanego.

Jak się okazuje, ośrodki naukowe, ogrody zoologiczne i hodowle prywatne dają nadzieję na przetrwanie wielu gatunkom m.in. tym narażonym na utratę naturalnych siedlisk.