Poznańska uczelnia rozpoczęła współpracę ze znaną spółką paliwową i rozwija projekt, który ma wzmocnić krajową produkcję biopaliw i otworzyć nowe możliwości dla polskich rolników. Badania nad uprawą lnianki siewnej mogą stać się ważnym elementem transformacji energetycznej i lepszego wykorzystania gleb słabszych klas.
Koncern ORLEN i Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu rozpoczęli wspólny projekt dotyczący opracowania optymalnych warunków uprawy lnianki siewnej – rośliny, która może odegrać kluczową rolę w krajowej produkcji biopaliw. Inicjatywa ma wzmocnić polskie rolnictwo, rozwijać lokalne łańcuchy dostaw surowców i wspierać transformację energetyczną, jednocześnie wykorzystując potencjał gleb marginalnych i międzyplonów.
– Rozwój sektora biopaliw zaawansowanych to naturalny kierunek dla koncernu, który pozwala łączyć kompetencje przemysłu paliwowego z potencjałem polskiego rolnictwa. Współpraca z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu oraz rolnikami jest ważnym elementem budowy krajowej bazy surowcowej dla paliw alternatywnych i wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego Polski –-podkreśla Grzegorz Jóźwiak, Dyrektor Wykonawczy ds. Biopaliw i Wodoru w spółce.
Projekt wpisuje się w program „Międzyplony dla Biopaliw”, który integruje rolników, przemysł i partnerów technologicznych, wspierając rozwój surowców dla biopaliw drugiej generacji. Wspólne działania z poznańską uczelnią mają pozwolić na precyzyjne określenie warunków uprawy lnianki siewnej i ocenę jej przydatności w produkcji paliw transportowych i lotniczych – także z wykorzystaniem technologii stosowanych w nowej instalacji HVO w Płocku.
– Współpraca z ORLEN pokazuje, jak istotną rolę mogą dziś odgrywać uczelnie przyrodnicze w tworzeniu innowacyjnych rozwiązań dla gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego kraju. Dzięki zapleczu badawczemu oraz wieloletniemu doświadczeniu w zakresie agronomii, upraw roślin oleistych oraz oceny potencjału gleb marginalnych możemy prowadzić badania, które mają realne znaczenie dla rozwoju gospodarczego Polski – mówi prof. UPP dr hab. Zuzanna Sawinska z Katedry Agronomii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.
Lnianka siewna wyróżnia się odpornością na trudne warunki glebowe i klimatyczne, co czyni ją atrakcyjną alternatywą dla rzepaku – szczególnie w obliczu coraz częstszych okresów suszy. Roślina może być uprawiana na słabszych glebach, niewykorzystywanych w tradycyjnym rolnictwie, co pozwala zagospodarować grunty marginalne i zdegradowane, a także rozwijać uprawy międzyplonowe bez konkurowania z produkcją żywności.
Współpraca nauki i przemysłu ma więc szansę realnie wzmocnić krajowy sektor biopaliw, jednocześnie otwierając nowe możliwości dla polskich rolników.
