Sezon lęgowy w pełni. Część młodych ptaków zginie, a część zostanie porwana z natury przez człowieka. Przyczyną tego jest pomyłka. Bardzo często ptak wydaje się być bezradnym pisklęciem, a nim nie jest. Jest podlotem. Co to jest podlot? Jak odróżnić podlota od pisklęcia? Dlaczego „ratowanie” podlotów to krzywda, a czasem nawet śmierć dla ptaków?
W odniesieniu do zachowań ludzi wobec podlotów sprawdza się zaczerpnięta ze starożytności, a przypisywana Hipokratesowi, zasada „Primum non nocere” , co znaczy: po pierwsze nie szkodzić. Szczera chęć pomocy młodym ptakom, niestety bardzo często, jest przyczyną ogromnej krzywdy zwierząt. Nie tylko ptaków, bo „porwania” młodych z naturalnego środowiska dotyczą też np. saren, czy zajęcy. Należy zdawać sobie sprawę, że takie więzione przez człowieka zwierzę traci szanse na powrót do środowiska i często nigdy nie powraca na wolność. Oprócz tego pozostaje jeszcze rozpacz rodziców po straconym potomstwie.
Wracając do ad remu: gdy znajdziemy młodego ptaka i chcemy mu pomóc, to najpierw musimy rozpoznać, czy jest on pisklęciem, czy podlotem. Potem dopiero zastanowić się, czy rzeczywiście nasza interwencja jest potrzebna.
Co to jest podlot?
Podlot to określenie etapu rozwojowego ptaka gniazdownika, który opuścił już gniazdo. To ptak, który nie jest już pisklęciem, a nie jest dorosły i samodzielny; pozostaje karmiony przez rodziców poza gniazdem. Ptasi rodzice obserwują podlota i pozostają z nim w odległości głosu.
Podloty często widuje się chodzące lub skaczące po ziemi, próbujące podfruwać, ale jeszcze niezdarnie, przez co często robią na laikach wrażenie chorych, czy bezradnych. Dlatego w dobrej wierze są krzywdzone poprzez „porwanie” pozostającym w niewielkiej odległości, czujnym i troskliwym rodzicom oraz uwięzione w domach lub Ośrodkach Rehabilitacji Dzikich Zwierząt.
Kiedy można spotkać podloty?
Podloty, czyli młode ptaki, które opuściły już gniazdo, ale jeszcze nie potrafią dobrze latać, można spotkać głównie wiosną i latem, czasem nawet wczesną jesienią. Okres lęgowy ptaków trwa, w zależności od gatunku, od marca do września, przy czym najwięcej podlotów pojawia się w maju i czerwcu.
Po czym poznać podlota?
Młodego, a jeszcze niedorosłego ptaka – podlota wyróżnia kilka charakterystycznych cech. Można go poznać po krótkim, jeszcze nie w pełni wykształconym ogonie, często krótszych niż u dorosłego osobnika skrzydłach oraz mało już widocznych – żółtych zajadach (żółte zgrubienia przy dziobie), a także tym, że jest opierzony, ale ma resztki puchu na głowie i szyi, oraz po nieporadnym zachowaniu, takim jak podskakiwanie i podfruwanie. Właśnie takie nieporadne zachowanie zwraca uwagę, sugerując, że ptak potrzebuje opieki. Zazwyczaj wydaje nam się, że wypadł z gniazda lub jest chory, czy ranny,
Podloty często znajdowane są na ziemi, przez co mylone z pisklętami, które wypadły z gniazda. Dlatego tak ważna jest umiejętność dostrzeżenia różnic pomiędzy nimi.
Jak odróżnić pisklę od podlota?
Przy odrobinie uwagi odróżnienie podlota od pisklęcia nie jest bardzo trudne. Trzeba zwrócić uwagę na specyficzne cechy zwierzęcia.
PISKLĘ:
- ma łysy kuperek i duże, żółte zajady;
- słabo się porusza;
- jest łyse, albo z puchem, lub z piórkami jak rureczki;
- może być jeszcze ślepe.
PODLOT:
- ma zajady mniej widoczne;
- ma krótki ogon i skrzydła;
- jest opierzony z resztkami puchu;
- woła rodziców.
Jak można pomóc podlotowi?
Artykuł ten jest apelem, aby nie „pomagać” podlotom, nie „porywać” ich ze środowiska. Napotkanego podlota należy zostawić w spokoju, ewentualnie posadzić wyżej (np. na krzak, drzewo, płot), w bezpiecznym miejscu, aby nie zagrażały mu psy i koty lub inne żyjące na ziemi drapieżniki oraz przejeżdżające pojazdy.
Trzeba pamiętać, że pomagamy wszystkim ptakom chorym, okaleczonym, czy ze złamanymi kończynami. W przypadku napotkania takiego dzikiego zwierzęcia zawiadamiamy najbliższy Ośrodek Rehabilitacji Zwierząt, Straż Miejską lub organizację pomagającą zwierzętom.
Gdy spotkasz podlota, to go nie zabieraj! Tragedia to ptak wychowany w domu, który nigdy nie wróci na wolność.
