W województwie lubuskim odradza się lęgowa populacja sokoła wędrownego. Szacuje się, że obecnie w regionie gniazduje ponad 20 par tych najszybszych ptaków świata – poinformował PAP Regionalny Konserwator Przyrody w Gorzowie Wlkp. Michał Bielewicz.
– Powrót sokoła wędrownego do lubuskich lasów to ogromny sukces przyrodników ze Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt Sokół, leśników, ornitologów z Komitetu Ochrony Orłów oraz Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp., gdyż przez kilkadziesiąt lat na Ziemi Lubuskiej nie obserwowano lęgów tego ptaka – ocenił Bielewicz.
Program reintrodukcji sokoła wędrownego na obszarach leśnych Puszczy Barlineckiej pierwsze efekty zaczął przynosić dopiero po kilkunastu latach od jego rozpoczęcia. Pierwszy potwierdzony lęg w sąsiedztwie woj. lubuskiego miał miejsce w 2018 r. na terenie Nadleśnictwa Dębno, w woj. zachodniopomorskim. Natomiast w Lubuskiem pierwsze lęgi zostały potwierdzone na terenie Nadleśnictwa Kłodawa, a następnie Strzelce Krajeńskie, Torzym, Rzepin i Cybinka.
– Obecnie sokoły wędrowne gniazdują w większości kompleksów leśnych naszego regionu, jednak nadal osiągają one niskie zagęszczenia. W półdniowej części naszego województwa gniazduje również wyjątkowa para sokołów, która za miejsce lęgów wybrała sobie słup czynnej linii energetycznej wysokiego napięcia i z powodzeniem od kilku lat odchowuje tam pisklęta – powiedział PAP Bielewicz.
Przed laty sokół wędrowny był gatunkiem dość licznie występującym w naszym kraju. Budował gniazda na drzewach, ale też na półkach skalnych w terenach podgórskich. Na początku lat 50. XX wieku nastąpił katastrofalny spadek liczebności gatunku, głównie przez stosowane w rolnictwie pestycydy. Pod koniec lat 60. minionego wieku sokoły wędrowne niemal zupełnie zniknęły jako ptaki lęgowe w Polsce.
Bielewicz wskazał, że dzięki wieloletniemu i systematycznemu wsiedlaniu na wolność młodych ptaków odchowanych w niewoli, budowie dużej liczby sztucznych platform gniazdowych oraz działaniom leśników udało się odbudować populację nadrzewną sokoła wędrownego w lubuskich lasach. Od 2018 r. w regionie utworzono 19 stref ochrony miejsc rozrodu tych ptaków.
– Ochrona strefowa to bardzo istotne narzędzie ochrony sokołów wędrownych, dzięki którym ich sukces lęgowy uległ poprawie, a to z kolei, przełożyło się także na wzrost ich liczebności – zaznaczył Bielewicz.
W Lubuskiem sokoły wędrownie można spotkać w wielu miejscach, nie tylko w lasach porastający niemal połowę powierzchni regionu, ale również w miastach – Gorzowie Wlkp. czy Zielonej Górze. Nie zawsze są to ptaki lęgowe, a czasami tylko koczujące lub wykorzystujące przestrzenie miejskie do polowań na gołębie w okresie jesienno-zimowym. (PAP)
Źródło: Nauka w Polsce
