Katedra Zoologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu znalazła się w ścisłej światowej elicie naukowej. W najnowszym rankingu ScholarGPS jednostka zajęła 17. miejsce na świecie za cały okres działalności badawczej oraz 21. miejsce w zestawieniu obejmującym ostatni okres porównawczy. To najwyższy wynik w Polsce w dziedzinie zoologii.
Wyjątkowy wynik w globalnym zestawieniu
Ranking ScholarGPS analizuje dorobek naukowy badaczy i jednostek z całego świata, uwzględniając m.in. cytowalność, wpływ publikacji oraz międzynarodową widoczność badań. Katedra Zoologii UPP osiągnęła najlepszy wynik spośród wszystkich polskich jednostek zoologicznych – żadna inna krajowa instytucja nie znalazła się tak wysoko.
To efekt wieloletniej, konsekwentnej pracy zespołu, który prowadzi badania o dużym znaczeniu dla współczesnej zoologii i ekologii.
Szerokie spektrum badań: od ptaków po owady zapylające
Zespół Katedry koncentruje się na ornitologii, apidologii i ichtiologii, ale – jak podkreśla kierownik jednostki, prof. Piotr Tryjanowski – celem nie jest praca nad jedną grupą zwierząt, lecz poszukiwanie modeli badawczych pozwalających rozwiązywać realne problemy naukowe.
Badania obejmują m.in.:
- wpływ antropopresji na populacje zwierząt,
- funkcjonowanie ekosystemów w krajobrazie rolniczym i miejskim,
- interakcje międzygatunkowe i konkurencję pokarmową,
- relacje między gatunkami rodzimymi a inwazyjnymi,
- ekologię zapylaczy, w tym dziko żyjących pszczół,
- funkcjonowanie populacji owadów i ich rolę w usługach ekosystemowych,
- etologię zwierząt dzikich i udomowionych,
- fizjologię i ekologię owadów.
Tak szeroki profil badawczy pozwala łączyć analizy terenowe, eksperymenty i badania wielkoskalowe, co przekłada się na wysoką cytowalność publikacji oraz silną pozycję międzynarodową.
Badania widoczne na świecie
Wynik ScholarGPS potwierdza, że Katedra Zoologii UPP należy do najważniejszych ośrodków zoologicznych na świecie. Jej dorobek naukowy jest szeroko cytowany, a prowadzone projekty – od ekologii zapylaczy po analizy wpływu działalności człowieka na ekosystemy – mają znaczenie zarówno dla nauki podstawowej, jak i praktyki ochrony przyrody.
