Unijni ministrowie ds. rybołówstwa ustalili limity połowowe na Bałtyku na 2027 rok. Choć pułapy dla śledzia i szprota wyraźnie wzrosną, organizacja WWF alarmuje, że podjęte decyzje to za mało, aby skutecznie odbudować osłabione populacje ryb i zapewnić równowagę całemu ekosystemowi.
Podczas luksemburskiego posiedzenia Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa (AGRIFISH) krótkoterminowy interes branży po raz kolejny przeważył nad rekomendacjami naukowców. Ekolodzy zwracają uwagę, że choć część stad wykazuje oznaki poprawy, poluzowanie ograniczeń niesie ze sobą poważne ryzyko. W tle nowych ustaleń wciąż pozostaje dramatyczna kondycja bałtyckiego dorsza, którego odbudowa nadal stoi pod znakiem zapytania.
Skokowy wzrost limitów dla śledzia i szprota
Największe zmiany w 2027 roku dotyczą gatunków pelagicznych, czyli żyjących w toni wodnej. Limit połowowy na śledzia w centralnej części Bałtyku wzrośnie aż o 71 procent, osiągając poziom 165 228 ton. Ministrowie zdecydowali się na pułap znacznie wyższy niż ten, który z większą ostrożnością proponowała Komisja Europejska (rekomendująca wzrost o 49 procent).
Duże powody do zadowolenia mają również poławiacze szprota – tutaj dopuszczalny połów wzrośnie o 44 procent, do ponad 291 tysięcy ton. Przedstawiciele WWF podkreślają jednak, że tak dynamiczne podnoszenie limitów wykracza poza ramy ostrożnego zarządzania zasobami. Szczególny niepokój budzi sytuacja szprota, który jest podstawowym pokarmem dla większych drapieżników, a jego nadmierne odławianie zubaża sieć pokarmową całego morza.
Choć w przypadku śledzia w centralnej części Bałtyku utrzymano ważne okresy ochronne na czas tarła, przyrodnicy ostrzegają przed nadmiernym optymizmem. Populacje te są niezwykle wrażliwe na zmiany środowiskowe, a zbyt wysoka presja rybacka może błyskawicznie zniweczyć dotychczasowe efekty ich powolnej regeneracji.

Zachodnie stada dorsza i śledzia bez realnego wsparcia
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja populacji znajdujących się w głębokim kryzysie, takich jak wschodnie i zachodnie stada dorsza oraz zachodnie stado śledzia. W ich przypadku Rada UE podtrzymała zakaz połowów celowych, zezwalając wyłącznie na tzw. przyłów, czyli ryby wpadające przypadkowo do sieci podczas połowu innych gatunków.
Problem polega na tym, że ministrowie nie zgodzili się na proponowane przez Komisję Europejską radykalne ograniczenie przyłowów – sięgające ponad 50 procent dla stada wschodniego i niemal 90 procent dla zachodniego. Utrzymano dotychczasowe pułapy, co według organizacji pozarządowych jest równoznaczne z przyzwoleniem na dalszą degradację tych stad.
Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) od lat apeluje o całkowite wstrzymanie jakichkolwiek połowów tych krytycznie zagrożonych populacji. Bez zdecydowanego ograniczenia przyłowów bałtycki dorsz nie ma szans na biologiczne odrodzenie i pozostaje gatunkiem na granicy załamania.

Limity połowowe a przyszłość Bałtyku: ekosystem potrzebuje długofalowego planu
Zdaniem ekspertów WWF bałtyckie rybołówstwo wciąż jest zarządzane w oderwaniu od szerszego kontekstu ekologicznego. Morze Bałtyckie zmaga się dziś z szeregiem nakładających się kryzysów, takich jak postępująca eutrofizacja, martwe strefy beztlenowe oraz rosnąca temperatura wody spowodowana zmianami klimatu.
W tak trudnych warunkach środowiskowych ryby mają znacznie mniejsze zdolności reprodukcyjne, a ich śmiertelność naturalna rośnie. Ignorowanie ostrzeżeń naukowców i ustalanie limitów na granicy wytrzymałości stad sprawia, że ekosystem staje się niestabilny i traci odporność na kolejne wstrząsy.
Ostateczne wejście w życie nowych przepisów nastąpi po ich formalnym przyjęciu we wszystkich językach Unii Europejskiej. Organizacje ekologiczne zapowiadają dalszą presję na decydentów, przypominając, że zdrowe i zasobne morze to warunek konieczny nie tylko dla ochrony przyrody, ale też dla przetrwania samego rybołówstwa w przyszłości.
Źródła:












